UMBRELA

2011-06-15T12:33:00.001+01:00

Umbrela Nº 16 . Xuño 2011

Eu e Ons

Vanesa Martínez Gallego 2B

Eu levo viaxando á Illa de Ons dende que nacín. Teño alí unha casa, pero de pequena, encontrábase un pouco abandonada e paraba na casa duns familiares.

Cando eu tiña cinco anos, aproximadamente, arranxamos a casa dos meus bisavós, e comezamos a parar nela. Daquela inda se podían realizar obras na illa, e tampouco nos dixeran nada de que non puidésemos.

A maior parte da xente de Ons pertence ás mesmas familias, e a maioría viven en Bueu.

Acórdame da miña infancia, que cando íamos moitos amigos á casa e non estaba arranxada, debiamos durmir polo chan en colchóns, e pasabámolo moi ben. En tres habitacións durmiramos unhas vinte persoas. Agora xa non levamos amigos, porque coa familia alí, os rapazas e rapaces somos moi bos amigos e sempre estamos xuntos.

Tamén me lembro de coller amorodos.

Agora conto alí con moitos amigos novos e gústame moito pasar as miñas vacacións en Ons. Viaxo todos os veráns, e desexo que chegue o verán para volver denovo e encontrarme con eles, a ainda que os miro por aquí á maioría, alí pasámolo moito mellor, sen Internet, sen televisor, sen videoxogos, e imos á praia, a pasear, xogamos ás cartas...

Así son todos os anos as miñas vacacións na Illa

SEMANA BRANCA 2011 (PAJARES)

2011-06-15T12:24:00.003+01:00

Umbrela Nº 16. XUÑO 2011

Semana Branca: Estación de esquí Valgrande-Pajares.

Entre o 27 de marzo e o 1 de abril de 2011, alumnas e alumnos de 2º de ESO practicaron esquí na estación de Valgrande-Pajares, en Asturias.

Umbrela 16.Xuño 2011

2011-06-15T12:20:00.002+01:00

Umbrela Nº 16

Coin.

Idoya Cancelas León 4ºB

Só teño unha moeda no meu peto. Douche a opción. Cóllea. Cóllea e con ela colle o autobús de volta a casa. Pero esa moeda non é suficiente para regresares ao meu lado.

Aínda a pesar das consecuencias, colle a moeda, se así vas ser feliz.

Pero recorda: debes devolverma.

E non me chames cutre. Non. Chámame obsesiva por buscar una excusa para volverte a ver.

A plana de Josuha.

2010-03-08T17:00:00.001Z

A plana de Josuha. (Josuha Acuña Martínez. 4ºB)

Esta plana foi publicada no número anterior, mais produciuse unha equivocación e colocouse do dereito, co que a historia perdía o sentido. Publicámola agora como debía ter sido colocada no anterior número.

Publicado en Umbrela número 13.

magosto .Novembro 2009

2009-11-09T21:51:00.001Z

350, MÁXIMO DE CO2 NA ATMOSFERA

2009-10-24T00:22:00.004+01:00

Os alumnos-as do IES "illa de Ons" de BUEU, participaron hoxe véspera do 24 de outubro na acción ecoloxista máis grande da historia, o movemento 350, que promove concentracións en todo o planeta para que os líderes mundiais se sintan respaldados pola sociedade na toma de medidas efectivas contra o cambio climático.

Firmas apoio manifesto

2009-06-08T19:27:00.004+01:00

http://www.coordinadoraendl.org/web/index.php

Coordinadora Galega de ENDL

QUE É UN ENDL (Equipo de Normalización e Dinamización Lingüística)?

É un órgano consultivo e dinamizador dos centros de ensino para os eidos lingüístico e cultural. Forma parte da estrutura administrativa, docente e didáctica dos centros e está integrado por mestres/as e profesores/as dos distintos niveis, por alumnos/as (cando a idade o permite) e por representantes do persoal non docente.

A súa función primordial é conseguir que os alumnos/as poidan chegar a ser competentes na lingua galega e usala digna e normalmente.

QUE É A COORDINADORA GALEGA DE ENDL?

A Coordinadora Galega de ENDL (Equipos de Normalización e Dinamización Lingüística) é unha plataforma creada coa intención de coordinar actividades e experiencias, e ademais servirlle de voz pública aos ENDL que traballan nos centros de ensino.

Está formada por Equipos de centros públicos, privados e concertados, e deles formamos parte profesionais do ensino que levamos anos traballando en prol do galego; persoas de ideoloxías moi plurais, unidas por un mesmo ideario lingüístico: o galego é a lingua propia de Galicia, tal e como di o noso Estatuto de Autonomía.

QUE QUEREMOS?

QUE a lingua galega siga sendo parte do noso patrimonio cultural e da nosa identidade e, como tal, un ben común que nos une.
QUE se garanta que todo o alumnado sexa competente nas dúas linguas cooficiais da Comunidade ó final do ensino obrigatorio. Só a partir do coñecemento e da ausencia de prexuízos lingüísticos é posible a liberdade de elección de linguas.
QUE na actual situación sociolingüística de Galicia, na que o galego está a perder falantes como demostran os datos do Mapa Sociolingüístico de Galiciao sistema educativo ofreza ó alumnado espazos de uso, porque as linguas apréndense usándoas.
QUE non se discrimine o alumnado por razón de lingua, tal e como se regula na Constitución Española no artigo 14 e no Estatuto de Autonomía de Galicia no artigo 5.4.
QUE o noso alumnado estea formado para poder desenvolverse nunha Europa plurilingüe. Diversos estudos demostran que o alumnado de comunidades bilingües obtén iguais ou mellores resultados académicos cós das comunidades monolingües.

Apoia ao galego coa túa firma
http://www.coordinadoraendl.org/docentes.php

NAVEGANDO A VELA!!!

2009-05-20T10:21:00.001+01:00

Os pasados días 6, 8 e 15 de maio os nosos alumnos de 1ºESO participaron nun curso de iniciación á navegación a vela organizado polo Club Náutico de Beluso. O mércores 6 tivemos unha sesión teórica no ximnasio do centro para a cal os monitores trouxeron un “optimist” no cal impartiron algunhas nocións básicas. As prácticas tiveron lugar os venres 8 e 15 pola tarde e nelas navegaron pola enseada de Bueu acompañados polos monitores e con eles practicaron viradas, ceñidas, través e algún que outro baño refrescante fronte a praia de Agrelo. Non estaría mal que algún continuase practicando este fermoso deporte nas instalacións do Club Náutico de Beluso.

UMBRELA Nº 12

2009-04-21T22:13:00.001+01:00

Visita ao Acquariumgalicia do Grove.

Aida Queimaño Soage e Alba Rial Vidal.

O 2/3/2009 saímos do colexio alumnas e alumnos de 1º e 2º de ESO cara ao Grove ás 9:00 da mañá. A iso das dez chegamos ó acuario do Grove. Fixemos unha visitas guiada onde nos explicaron os catro tipos de ambientes acuáticos onde poden habitar os peixes de Galicia. Primeiro comezamos polo peirao, onde é típica a dourada. A estes peixes gústanlles agocharse entre os paus de madeira do porto. É fácil diferenciar o sexo do que son pola mancha que teñen nas que serían as súas tempas.

Seguidamente, explicáronnos que a hurta e o pargo viven cerca da praia e onde tamén son comús a centola e a nécora, dous crustáceos moi típicos das nosas costas.

Despois dixéronnos que o sargo e o besugo habitan entre as bateas.

As bateas son plataformas das que penduran numerosas cordas que conteñen mexillóns, e moluscos como as vieiras e as ostras, as máis grandes chamadas ostións. As cordas das bateas só poden medir doce metros, posi de chegares ao fondo do mar as estrelas de mar comerían a colleita de mexillóns.

Por último faláronnos das morenas máis coñecidas por serpes de mar debido á súa forma alongada. Estas adoitan esconderse entre os buratos das rochas, e aínda que non son velenosas son peixes que comen moita basura e xa que os seus dentes son moi afiados unha mordedela delas poden infetarte moito.

Antes de marchar ó autobús, deixamos atrás as costas galegas e demos un percorrido polas cálidas augas occidentais e observamos peixes de cores moi vistosas, como o peixe paiaso e o peixe ídolo moro.

Finalmente observamos diversos tipos de quenllas e raias e un peixe moi curioso, trátase do peixe guitarra.

Xa fóra da sección dos peixes, visitamos unha estancia chamada zona de granxa, onde observamos unha especie de piscifactoría, dúas nutrias e unha foca en pleno proceso de recuperación, pois foi atopada ferida nunha praia.

Xa fóra do acuario embarcámonos nun catamarán e tomamos rumbo á ría de Arousa. Alí observamos pequenos barcos pesqueiros de baixura.

Faláronnos das bateas e do proceso de cultivo dos mexillóns, ostras e vieiras. Despois deixáronnos observar o fondo mariño. Xa rematada a nosa travesía polo mar, paramos preto dunha cafetería a xantar.

Pola tarde voltamos ó acuario, onde nos contaron o noso parecido cos cetáceos. Contáronnos cousas moi interesantes a cerca das baleas como: que as baleas comunicábanse con cantigas que se foron transmitindo de xeracións en xeracións e que por culpa da

contaminación acústica, como o ruído dos barcos ou pola contaminación en sí ou tamén pola sua caza, pois o número de baleas que existe no mundo, cada ano e máis reducido.

Chegados a este punto tivemos que voltar ao colexio. Onde aproximadamente chegamos ás cinco e media.

Esta excursión fíxonos reflexionar a cerca do mundo que nos rodea e fixo darnos conta do pouco que sabemos do marabilloso fondo mariño deste pequeno planeta, do inmenso universo.

REVISTA UMBRELA NÚMERO 11

2008-06-11T23:51:00.001+01:00

Umbrela 11.

Revista do IES Illa de Ons. Bueu. Galiza. Xuño de 2008.

Publicamos Umbrela 11 a un mes de ter publicado a nº 10, porque neste novo número incluímos todos os relatos que participaron no concurso organizado pola asociación Os Galos. Destacamos deste número:

Jorge Bernárdez Martínez, e 2º A, e Beatriz Vidal Patiño, de 1º C, obtiveron o 1º e 2º premio respectivamente na súa categoría, no concurso de relatos mariñeiros organizado pola Confraría de Bueu e a asociación Os Galos.Un ano máis as alumnas e alumnos de Dora conseguen os premios deste concurso. Os nosos parabéns aos premiados, a Dora e aos alumnos de 1º e 2º de ESO que participaron en grande número neste concurso.
Diarios de Adriana e Jacky. Novas entregas (capítulos 3 e 4) da novela, que xa está a piques de se publicar enteira na súa Googlepage e na súa páxina web.
Memoria de Adán. Nova entrega dos escritos, que tamén seguen publicándose na súa Googlepage.
Club dos Poetas Vivos. Nova entrega de poemas, algúns deles aínda non publicados na rede.
Pablo Seijas, un compositor e cantante que rematou 4º de ESO no IES Illa de Ons en xuño do ano 2007, e que nos entrega unha entrevista e algunhas gravacións de vídeo e audio da súa creación (algúns aínda non coñecidas). Podedes encontrar algúns destes materiais no blog do Equipo de N. e D. Lingüística. Queremos que as persoas que rematen os estudos no IES Illa de Ons teñan a posibilidade de colaborar tanto con Umbrela como cos diferentes blogs que se editan no centro, polo seu carácter de ex – alumnos.
Anxo Fariña Facemos unha pequena reportaxe fotográfica con e os seus debuxos, así como da charla de Xesús Constenla.
Viaxes. Publicamos crónicas das viaxes a Lourizán-Pontevedra e a Madrid.
Internet no Illa de Ons: Biblioteca:bibliotecailladeons.blogspot.com

Equipo de Normalización de D. Lingüística: endl-illadeons.blogspot.com

Umbrela: revistailladeons.blogspot.com

www.doussabores.zxq.net

O Club dos Poetas Vivos

2008-05-22T21:36:00.003+01:00

O Club dos Poetas Vivos. Desde outono de 2007 constituíuse un grupo de poetas en 3ºB: Agustín, Estrella, Tamara e Yoel. Neste número 10 de Umbrela dedicamos algunhas páxinas á súa obra, que está publicada integramente na rede.

. UN POUCO DE MÚSICA CON LORETTA MARTIN:

2008-05-20T23:54:00.001+01:00

2008-05-20T23:47:00.002+01:00

LUAR NA LUBRE

DIARIOS DE ADRIANA E JACKY

2008-05-14T19:19:00.000+01:00

Diarios de Adriana e Jacky. Este é o título dunha novela que comezou a escribirse no IES Illa de Ons en febreiro do 2008. Tamén aquí falamos dun colectivo literario, que se chama Doussabores, e está constituído por Mónica Rodríguez e Mª Elisa Dios, de 4ºB. O que parecía unha ocorrencia da xuventude, e que podía ter rematado no capítulo I, encóntrase xa, cando escribimos esta presentación, no capítulo XVII, o cal en si mesmo é un mérito. Tamén é un mérito que sexa interesante, como din algúns dos que a comezaron a ler. A temática é a que se recolle nos diarios persoais das dúas protagonistas, que estudan nun instituto de Vigo 4º de ESO. Elas falan de amor, da amizade, de drogas, de anorexia,… en fin, da realidade que viven a diario. Cada unha fala coa súa voz, sen compartir a información coa outra. Encontramos os Diarios de Adriana e Jacky nunha Googlepage á que se pode chegar seguindo unha ligazón que se encontra no blog do Equipo de Normalización e Dinamización Lingüística ou no da Biblioteca.

XA SAÍU UMBRELA NÚMERO 10

2008-05-14T19:13:00.002+01:00

ESTAMOS EN INTERNET. Podes encontrar os números atrasados de Umbrela visitando o blog do Equipo de Normalización e Dinamización Lingüística ou ben o da Biblioteca do IES Illa de Ons. Para chegar a esta revista encóntrase unha ligazón na parte dereita que leva directamente a unha Googlepage onde podes ler Umbrela 10.

UMBRELA NÚMERO 9.

2008-01-29T12:28:00.002Z

PREME NA LIGAZÓN DA DEREITA PARA VISUALIZAR A REVISTA COMPLETA

Umbrela 9

I.E.S. Illa de Ons. Bueu. Xuño. 2007.

Cartas de amor+ Grupo Manxadoira+ O medo+ Lembranzas da primeira escola+ Viaxes: Barcelona, Marsella, León+ Acrósticos+ Entrevista á directora, Concha Solano+ Un reloxo moi caro+ Punkto de Mira+ Historias do mar+ Encrucillado.

UMBRELA NÚMERO 9. CARTAS DE AMOR

2008-01-29T12:26:00.001Z

UMBRELA NÚMERO 9

Carta de amor.

Yolanda

Quería dicirche que te amo, pero quédaseme pequeno, deberían inventar novas palabras que definan os meus sentimentos de devoción, de entrega, de admiración, de precisarte xunto a min cada segundo.

Dígoche que te amo, pero xa o sabes, parecereiche unha pesada, pero cando o digo é por que o sinto e este amor por ti non para de medrar.

Quero que saibas que o noso amor non ten tempos nin distancias, que é un amor puro e cheo de ilusión.

Amarte en realidade é un premio, que descoñezo se merezo, pero polo menos loito por merecerte, é un premio, un regalo que todo o mundo debería recibir, pero que so teño eu.

Por deixarme amarte douche as gracias.

...Sempre te amarei...

UMBRELA NÚMERO 7. NOITE DE SAN XOAN

2008-01-29T12:25:00.001Z

UMBRELA NÚMERO 7

Noite de San Xoan.

Cristina Vidal Pousa 4º B

O 24 de xuño de 2005 eu e algúns amigos fomos mirar a fogueira á praia de Tulla. Estivemos uns trinta minutos aproximadamente, mirando a fogueira, e despois marchamos cara á rúa nova.

"Eu petei nunha ventá dunha casa para despertar a xente. Ía empezar a correr e tropecei con algo"

Estábamos subindo por unha costa, cando de pronto eu petei nunha ventá dunha casa para despertar a xente. Ía empezar a correr e tropecei con algo e caín en plena rúa. Miráronme cair Vanesa e María Xosé. Vanesa chamou por Pablo que ía cos outros máis arriba e despois veu Pablo pero eu xa me levantara e empecei a correr. Pasaron uns minutos e doíame moito o cóbado; tíñao sangrando. Como estabamos moi lonxe das nosas casas a miña amiga Vanesa tiña no bolso unha colonia e unhas gasas: para desinfectalo botoume colonia no cóbado e eu berraba porque doía. Despois tapeino, porque senón rozábame co xersei.

Seguimos ``roubando´´ portais. Logo cando chegamos á Rúa Nova pasou por onde estabamos nós unha moto onde ían dous rapaces: o que conducía ía bebido e caíron da moto. Nós fomos a xunto deles a preguntarlles se se mancaran. O que conducía dérase no xeonllo e ao outro non lle pasou nada, e despois marcharon.

En vez de chamarlle a noite de San Xoán podíamos chamarlle a noite das caídas.

UMBRELA NÚMERO 5.CARTA DE AMOR

2008-01-29T12:23:00.001Z

UMBRELA NÚMERO 5

CARTA DE AMOR

Hola meu amor:

Contigo ó meu lado alègrasme a vida, si contigo non estivera

miña vida daría. Pero como non é así estou cheo de alegría.

Nos estudios non vou ben porque non podo deixar de pensar

en ti.

Non podo comer, non podo durmir, porque no meu

pensamento sò estas ti.

Chao miña vida

ALEJANDRO GALLEGO CASTRO 1ºA

UMBRELA NÚMERO 5. ERA UN AMIGO...

2008-01-29T12:18:00.000Z

UMBRELA NÚMERO 5

Era un amigo pero amábao, en silencio permanente.

Mentres el os seus amores me contaba, eu escoitáballe as súas frases tristemente.

Era un amigo, pero gustábame, o meu afán era miralo cada día, cada momento.

Nunca soubo do amor que eu sentía por el, porque sempre me falaba da súa amada.

Era unha amiga para todo o mundo porque a ninguén os meus amores confiaba.

Eu queríao profundamente e forzosame o calaba.

Era un amigo, eu sentía temblar o meu corpo cando el me miraba.

O miralo xunto de min facíame feliz, era un amigo, era un amigo.

Peo o día que emnos esperab, chegou sen decirme nada, colleume as mans entre as súas, miroume con tenrura, e díxome:

¡¡¡ERA A TI A QUEN AMABA!!!

UMBRELA NÚMERO 5. ESTA NOITE...

2008-01-29T12:17:00.001Z

UMBRELA NÚMERO 5

Esta noite tiven un soño no que aparecía...

...auga.

Suxere a vida do soñador e representa os seus sentimentos, instintos e sensacións. Se as augas son axitadas ou sucias suxeren que o suxeito precisa tomar unha decisión; se se presentan claras e en calma, que a decisión e correcta.

...animais.

Soen simbolizar aspectos da natureza emocional e instintiva do soñador. A aparición de animais feroces ou enfurecidos representa ira, mentres que a de enxaulados ou atados simboliza que o suxeito síntese traicionado, coaccionado ou lastimado. O tipo de animal tamén garda significado: por exemplo, a formiga representa codicia; o can, lealtade; o oso e o cabalo,forza; o gato, traición; e a serpe, a sexualidade e a tentación

...árbores.

Suxeren vida- Se as follas están verdes, indican cambios positivos;se aparecen marchitas, trátase dun cambio decisivo, para ben ou para mal; e se non ten follas, simboliza o cambio dunha situación.

...aves.

Representan a huída dunha situación indeseable, o desexo de liberdade e unha perspectiva de aumento de conciencia e lucidez. Ademáis, o tipo de ave alberga un significado: o pavo suxere o desexo de vanidade; a galiña, situacións de cobardía; e o corvo representa a traición e a ingratitude.

...ascensores e escaleiras.

Suxeren unha melloría, cando ascenden; ou unha regresión, cando descenden.

...caídas.

Simboliza o fracaso, o retroceso e a pérdida de control na vida. Tamén indica o fin dun ciclo natural.

...caras.

Representan algo natural, peroque pertence ó pasado e que xeneralmente borrans.e ou apártanse da nosa vida.

...ceo.

Fai referencia a inquietudes sobre o futuro que poden resultar da situación actual.

...cores..

Suxeren muitas cousas, dependendo da cor. O negro representa a culpabilidade e outros sentimentos intensos, mentres que o blanco fai referencia a pureza e a espiritualidade do individuo.

...carreiras.

O acto de correr indica que o soñador está evitando ou huíndo de algo que hai na súa vida. Se se fai hacia o motivo, expresa o desexo de alcanzar un obxetivo, e se se realiza por outro placer, indica unha necesidade non satisfeita.

...deserto.

Simboliza unha área de nós mismos, xeneralmente do terreo sentimental, á que non prestamos moita atención.

...desnudez.

Ten que ver con sentimento de vergoña ou vulnerabilidade.

...dentes.

Dependendo do contexto do sono, fan alusión ó pracer erótico ou a problemas sexuais. Por exemplo, ir ó dentista indica o desexo de resolvelos.

...edificios.

Representan ó soñador. As actividades no seu interior indicansubjectividade,así como problemasinternose a capacidade de resolvelos por símesmo. A actividade portas a fóra suxere obxectividade e influencias externas.

...estacións.

Poden indicar unha certa disposición sentimental ou fase da experiencia: no inverno simboliza untempo inconscente de hibernación;a primavera, o inicio dunha nova vida;e o verán, a expresión máxima de liberdade e desarrollo persoal.

...excrementos.

O soñadorr está preocupado por temas relacionados coa riqureza, os cartos e a prosperidade.

...flotar e voar.

Significa que o suxeito síntese feliz e cheo de regocijo. O descenso dende unha altura hasta o chan pode indicar a transición dunha sensación de benestar a un sentimento de depresión.

...fogo e calor.

Poñen en evidencia que se pasa por un estado de ira causado por un axente extern. As chamas , as veces, simbolizan a purificación espiritual ou de outro tipo.

...esquerda e dereita.

O lado esquerdo representa nos sonos aspectos artísticos, emocionais e internos da persoa, mentres que o destro fai alusións a nosa mente lóxica e racional.

...neve.

A súa caída representa problemas que ó soñador parécenlle infranqueables.

...Nenos.

Simbolizan un cambio ou unha novafase navida do que soña.

...peixes.

Suxeren unha abundancia de espiritualidade ou o estado do que soña.

...pel.

Representa os sentimentos; problemas coa pel indican cambios emocionais.

...portas e fiestras.

As primeiras aluden ás eleccións que podemoos facer, e as segundas, ós ámbitos novos nos que podemos adentrarnos.

...sangure.

Figura a vida e a conexión indestructible con alguen ou algo, probablemente coa persoa ou cousa que sangra no sono.

...sol.

A súa visión orínica indica o fin dun problema ou unha dificultade.

...vallas.

Representan as nosas limitacións. Simbolizan un obstáculo que hai que superar.

UMBRELA NÚMERO 5

2008-01-29T12:14:00.000Z

UMBRELA NÚMERO 5

Novo disco, DONDE EL CORAZON TE LLEVE- 9 FEBREIRO.

Mägo de oz sacou hai uns meses o mellor traballo da súa carreira no mundo da música, co chamado “ GAIA”.

Este traballo vai dicado sobre todo a nos os Galegos , polo tráxico accidente ocorrido nas nosa costas. Este traballo consta de un CD con doce cancións , entre que destaca a de “La cota del silencio” canción adicada a Galicia esta é o Singuel de este traballo ,despois trae o DVD que trae : vídeo –clip ,introducción, Gaia eo seu concepto, o álbum e o seu proceso, canción por canción, sesión de fotos, a gravación do vídeo-clip e o deseño gráfico.

O CD, AS SÚAS CANCIÓNS E O PORQUÉ

I. Obertura MDXX : esta é a introducción do CD , esta canción narra unha muller representando “a nai natureza” o dano que lle facemos o noso planeta Terra conminando o mar , os ríos ,destruimos os ,montos etc.

II. Gaia: e a canción e titulo deste traballo , esta canción fala gol dos deritos humanos e a insutiza da silla “eletrica”.

III. La conquista.: fala da ultima conquista feita polos Etados Unidos a Irak ,tamen do descubrimento das Americas.

IV. Alma: trata de cando una persoa por consecuencias da vida esta apiques de morrer e expre o que deben de estra sentindo.

V. La costa del silencio: Esta canción trata do desatre do “Prestige” e do mal que fiso, non é para nada una canción

VI. que criticaSo queren que a escuiten os que ateñen que oir o gobernó.

VII. El árbol de la noche triste: trata dunas das loitas que tibo Ernan Cortes e una vez perdeu e puxose a chorar comtra una árbore (México)

VIII. La Rosa de los vientos: trata do camiño que debe de tomar una persoa ,eles din que o norte.

VIII. La leyenda de la Llorona : e simplemente unha canción pa disfrutar

IX . Van a rodar cabezas : trata de un Azteca que ten que abandoar a súa terra debido a invasión

X. El atrapasueños: é una lenda dos indios amaricanos, que le contaron cando esba de visita por aquelas terras

XI. Si te vas : é balada que ten este traballo (a mellor de todas que leban feitas)

XII. La venganza de Gaia: É o xuizo que a nai natureza fai (tamen ten recordos a grupo antigos como Kuin)

Bueno como ves cada canción te o seu por que. Tamen decirbos que Mago de Oz ocupa o posto numero un nas listas dos discos máis vendidos, e é o grupo rock que máis vede en España e en voa parte de Europa.

COMPOÑENTES DE MÄGO DE OZ

Ano 2000 (FinisTerra)

Txus Di Fellatio: batería percusión e coros.

Mohamed: violín

Carlitos. guitarra

Frank: guitarra e coros

Sergio: baixo

José “El Rey”: voz e coros

Sergio Cisnero “El quisquilla “ : piano, hammond, acordeón, teclados, e suas cousiñas.

Fernando Ponce De León: Frauta Traveseira, Wistle e gaita en “FinisTerra”

PAXINAS WEB OFICIAIS

Htt:// magodeoz.com magodeoz a noriteme.com

www.planetagaia.com www.magodeoz.com www.univershop.net www.locomotivemusic.com

OUTROS MEDIOS DE COMUNICACIÓN

Contratacións:

Aire de Música . C/ Pelayo,76:local. 28004 Madrid.

Tlf.:917 00 04 43, Fax: 913 19 79 46.

E-mail: aire _demusica ahotmail.com

UNIVERSHOP.AP/de correos 116 094. 28080Madrid (pedidos de articlulos)

Club de amigos de Mägo de oz “cabrones”

Apartado de correos 265. 28.914 – Legaés (Madrid)

LOGOS E MELODÍAS E COMPRA DE ARTICULOS DE MAGO DE OZ:

Tonos: Claves

Mago “Mago de oz” entender “el que quira entender que entienda”

Folk “Folktergeist” pagana “fieta pagana”

Cabrones “Cabrones/ cuernos” molinos “molinos de viento”

jesús “jesús de chamberi”” ancha “ancha es castilla” cuerpo “asta que el cuerpo aguante” danza “la danza del fuego” satania “satania” lago “el lago”

O Prezo(0,90)+ i.v.e

UMBRELA NÚMERO 5

2008-01-29T12:12:00.000Z

UMBRELA NÚMERO 5

HAIKU

Formas abstractas

feitas pola area na beiramar

A onda chega e apodérase

delas.

Raquel Est{evez Rodriguez 2° A

2008-01-29T10:20:00.000Z

UMBRELA NÚMERO 5

CONTRA O VENTO

Hoxe é o día, primeiro concerto. É luns pola tarde e vamos a tocar no I.E.S. Illa de Ons.

Nos pecharemos o curso, un curso cheo de anécdotas, pero empezaria unha nova vida.

Temos sorte, hai publico, aínda que esta obrigado, pero servenos igual.

Non hai nervios, pois estamos coma na casa, pero estamos mirando o futuro.

Esperarianos un veran bo, ainda que acabamos de empezar.

Permite que nos presente:

Eu son “BYKTOR” teclista do grupo aínda que domino moitos instrumentos.

Seguro que coñecedes a JAVI é o vocalista, mundialmente coñecido pola cresta.

MANÚ guitarrista e especialista en facer festa. Desprende ruido coa sachadora en man.

Desde a guerra temos a Pablo que en vez de metralleta dispara coa guitarra.

Co acordeón sempre nunha man e na outra sabe Dios que, Gary.

Con esa voz tan doce sempre abraiante temos de corista a Aida.

E batería non por moito tempo M. Pedrouso.

E non me podo olvidar do noso técnico (non teño ben claro de que) a porte de son Yago.

Despois do concerto fomos todos a ve-lo video da actuación, e a tomar uns refrescos mentre comentamos todo o ocurrido nese primeiro concerto.

Eu ainda habia dous dias que entrara no grupo, pero foime doado integrarme con só dous ensayos. Dende aquel dia ensaiamos duas/tres veces por semana.

Ata que no dia de San Mamede tocamos na casa de Manuel Pedrouso.

Unha semana despois chegounos unha oferta para tocar na primeira edición do desfile “Bueu Moda” e procuramos ensaiar mais e conseguir máis material.

Manuel Pedrouso deisou de asistir os ensayos por motivos personais, e tivemos que chamar a outro bateria, o cal tiña máis experiencia, e máis é primo do guitarrista.

Asi estariamos a formación que traballou este verán.

Para esta actuación ensaiamos moitos dias ata longas horas da madrugada.

umbrela número 5.lendas e mitos de Cela

2008-01-29T10:07:00.000Z

LENDAS E MITOS DE CELA (1)

Borja Estévez Padín 4º B

FONTE DOS GATOS

No lugar do Souto, ó outro lado da estrada onde se atopa a fonte do mesmo nome ou dos Remedios, existía baixando uns pasos de escaleira, a fonte dos Gatos.

Contan que, hai moitos anos, un rapaz foi buscar auga cun xerro; pero en lugar de auga a fonte botoulle trigo. O neno asustado marchou para casa co xerro baleiro. O chegar contoulle ós seus o acontecido. A nai díxolle que fose correndo a encher o xerro pero cando chegou botaba auga de novo.

FONTE DOS REMEDIOS

No mesmo lugar do Souto contan a lenda da rapaza que foi á auga e saíulle ouro en vez de auga, o que foi recoñecido por todos como un milagre.

PEDRA DA LIÑAZA

Cerca dos tres camiños, na noite de San Xoán, antes de saír o sol, aparecía liño a secar e unha persoa que cho ofrecía.

Cóntase que esta aparición ocorríalles ás persoas retrasadas.

PEDRA DA LIÑAZA II

En Coteleiro, cerca dos tres camoños, no día de Corpus ás doce do día sae unha princesa vestida de virxe ou disfrazada de galiña con pitos.

A VOLTA DO PINO

Ás doce en punto da noite de San Xoán, na volta do Pino (Loureiro), na parte de arriba da actual estrada, os donos dunha casa saíron á eira a coller sementes de fento debaixo da viña (por estar máis protexido polas estacas en cruz) para colocala nunha tea unha vez apañada. A intención de recolectar esta semente era que no día de San Xoán lle dese o sol para que a convertese no dourado.

Cando estaban colléndoa tiveron que escapar para dentro da casa xa que alguén ou algo lles meteu medo. Unha vez que se atopaban no interior abriron a tea para limpar a semente, nisto empezou a saltar e non a viron máis: desaparecera.

LENDA DO XISTRO

Había antiguamente unha árbore neste lugar na que se facía meiguería. Unhas bruxas facían un círculo ou un triángulo. Uns nenos que foron xogar miraron aquelas manobras. De súpeto, comenzou a oscurecer e desencadeouse unha gran tormenta. Os nenos marcharon correndo ó mirar facer bruxería a aquelas vellas.

Cada día de treboada volvía suceder o mesmo. Para resolver esta situación, nun fortísimo temporal, os nenos acompañados por unha persoa maior trazaron no chan un círculo de sol e auga bendita: todo desapareceu e a árbore secou.

LENDAS E MITOS DE CELA (2)

Borja Estévez Padín 4º B

A PEDRA DA CROBE

Na antiga casa do Bughán existía unha pedra, hoxe xa moi gastada, que serve para extraer o veleno das picaduras das serpes.

Coméntase que esta pedra chegara de Cuba, aportada por un antepasado familiar.

A pedra traía un documento sobre as súas virtudes e uso:

As admirables virtudes da pedra serpe procedente das Indias.

En moitas provincias das Indias Orientais e principalmente no Quansi, nacen certas serpes moi velenosas, con pelo na cabeza, e chámanse “serpes peludas”, atopándose na súa cabeza unha pedra de grandes dimensións.

A súa cor ven a ser negra con algunhas manchas cinsentas. A pedra para coñecerse se é boa ou falsa, arrimándoa ós beizos debe pegarse fortemente. Aplicada a pedra sobre a mordedura ou picadura de calquera animal venenoso, logo pégase e chúpase todo o veleno caendo despois por si mesma, deixando a persoa ofendida, san e libre. Despegada a pedra métese nun pouco de viño ou auga e déixase un pouco de tempo co obxecto de que largue todo o veleno, e despois levándoa moi ben consérvase para outras ocasións.

Se despois de caída a pedra da parte ofendida, continuase a dor, despois de lavala, aplicarase outra vez e continuarase desta maneira ata que a dor se quitara enteiramente; porque mentres houbese veleno sempre se pegará a pedra.

Se acaso a mordedura estivese xa pechada é preciso abrila coa punta dunha navalla para que a pedra se agarre mellor.

Aplicada dita pedra sobre a mordedura de cans, víboras sarabandixas, escorpións, arañas, avésporas ou outro animal velenoso sanda en breve.

A pedra aplicada sobre tumores malignos e outros males semellantes, abriremos un poco para que se poida agarrar a pedra e chupar brevemente todo o tumor.

A pedra feita po, bebida con viño ou auga, bota fóra calquera veleno por mordedura de animal velenoso, inda que se introducira na parte interior.

Co feliz éxito está probada por moitos para curarse úlceras, chagas e outros vultos exteriores.

Principalmente sana de todo inchazón, cravadura de estela, ferida ou tumor acanchado.

FONTE DE SAN LOURENZO

Dise que a auga desta fonte ten propiedades milagreiras: servía para lavar as espullas, chagas e feridas.

Se se leva para casa dura de oito a quince días fresca, como recén collida.

Cando se bebía ó ir traballar ás tomadas que se tiñan polas proximidades, notábase como toraba os dentes, aínda nos días de máis calor.

Era costume que na noite de San Xoán fose a mocidade en parranda a lavar a cara porque tiña virtude.

Nesta mesma fonte, tamén na noite de San Xoán aparecíase unha galiña con pitos de ouro.

A fonte está moi preto da ermida do mesmo nome e aínda cando se celebra a romaría, son moitos os romeiros que ó remate do cantar baixan garrafas ou botellas, coñecedores das excelentes propiedades da auga.

LENDA DO CASTELO

Neste Lugar reuníanse tres bruxas a facer os círculos de Salomón. Un rapaz que sempre sogaba por alí, mirou como ó facelas prestábase un xigante cun curro cheo de ouro e tesouros; aparecía cando as bruxas querían.

O neno contoullo ó cura e dicidiron ir ó lugar para observar detidamente o que pasaba.Cando as bruxas remataron, eles fixeron o mesmo: aparecéulles o xigante co carro cheo de riquezas.

¡Meu deus! Exclamaron a unha.

O nomear a palabra santa desapareceu o carro, o xigante e os tesouros.

A PEDRA DO CAPITÁN

No monte da Barraca, fálase dunha pedra de grandes dimensións usada de marco para soportar as terras de Bueu e Hermelo, na que se colocaron as iniciais HLO. Nesta pedra dise que morreo un capitán cando estaba dando ordes ós seus soldados.

UMBRELA Nº 3. O PRESTIGE

2008-01-25T13:26:00.003Z

UMBRELA NÚMERO 3

O Prestige encala nas nosas costas o día 14 De Novembro a 250 millas da costa. O goberno decide levar o barco mar adentro ata que o día___ de Decembro ás oito da mañá o barco agrétase e pártese en dous. Ás 11:45 desa mesma mañá a popa xa non se apreciaba no medio do Océano, cando 5:15 máis tarde desaparecía tamén a proa. O barco naufragou con cerca de 7.000 to9neladas de fuel-óleo.

Toda a Costa Coruñesa queda impregnada de chapapote e de alí a uns días tamén chega ás Rías Baixas, afectando primeiro o Parque Nacional das Illas Atlánticas(Ons, Cíes e Sálvora, pero, tamén se impregnan de chapapote as costas Asturianas, Cantábricas e Vascas.

Logo, despois o presidente de Xunta vai a Madrid a falar da “Marea Negra” e en vez de ir a falar diso o moi listo foi pola mañá a presentar un libro e pola tarde a dar unha conferencia Volveu a Galicia pero a cousa non acaba aí.

Cando volveu para Galicia o Domingo día 17 de Novembro en vez de preocuparse pola marea negra foise de caza cos seus amigos como se nada pasara.

De alí a uns días o submarino Nautile baixa ó fondo do mar e atopa o “Prestige” do que sae fuel-óleo da popa e da proa. O “Prestige” ten seis gretas, 2 na popa e 4 na proa, pero, os últimos días xa lle atoparon máis co xa tan un total de 14 gretas en total e solta un total de 125 toneladas o día.

--CONSECUENCIAS –

Agora as consecuencias a parte de deixar a mariñeiros sen poder pescar, a mariscadores sen poder mariscar e a ourtra moita xente sen traballo tamén vai destrozar moitos ecosistemas galegos e ademais diso tamén vai matar moitas aves e moitos animais únicos soamente no Parque Nacional des Illas Atlánticas (Cíes, Ons, Sálvora e Onza).

¡¡¡XA TIVEMNOS OUTROS AFUNDIMENTOS DE PETROLEIROS QUE DESTRUIRON COMPLETAMENTE AS NOSAS COSTA COMO O ERICA, MAR EXEO E AGORA O PRESTIGE!!! ¡XA NON QUEREMOS MÁIS!

¡QUE NON NOS VOLVA PASAR!

UMBRELA Nº 3. O PRESTIGE

2008-01-25T13:24:00.003Z

PREME NA LIGAZÓN DA DEREITA PARA VISUALIZAR UMBRELA Nº 3 COMPLETA

UMBRELA NÚMERO 3

SAÚL GÓMEZ
"chapapote", estabase acercado á lIla de Ons. Os mariñeiros, e todo o

mundo relacionado co mar, saiu en embarcacións de traballo diario convertidas para o momento en flota anticontaminación armada de pás e calquera ferramenta que servise para limpiar a mancha de fuel- Hai semana e media recibiuse a noticia de que unha mancha de petroleo, denominada oif antes de que entrase na ría.

Meu pai estreou traballo nun barco mexilloeiro o mes de Novembro ( o mes da catastrofe ) é o primeiro día que sairon as embarcacións chamarono para ir axudar.

Ese día cando chegaron traían case dez contedores de "chapapote" , pero non serviu de nada.
Saúl Gómez Juncal - 4° A

UMBRELA Nº 3. O PRESTIGE

2008-01-25T13:18:00.002Z

PREME NA LIGAZÓN DA DEREITA PARA VISUALIZAR A REVISTA UMBRELA Nº 3 COMPLETA

UMBRELA NÚMERO 3

MARÍA CANOSA

É desolador para tódolos galegos. Ver as nosas

praias impregnadas de fuel-oil.¿Onde está a nosa Galicia?¿Onde están as nosas costas, a nosa fauna, a nosa flora. ..0 noso todo?

Galicia está durmida. Está vivindo o seu maior

pesadelo~ E o peor de todo é que non pode espertar

deste soño negro. Todos desexamos que esperte canto antes, senon convertirémonos en ánimas vagando pola estrada da vida. Seremos uns mandados, limitarannos a nos a liberdade,..., ¡forza para estes galegos!. Faremos un camiño, e

caminando ;chegaremos. A dor, que é unha gran

mestra, apoderouse de todos os seu s alumnos; pero coa forza dos máis intelixentes derrumbarémola. Os optimistas pensan que o mundo é inmellorable. Se Galicia esta en boas condicións que veñan aquí e o digan. O triste do caso é que no nos o país hai moito optimismo. A ferida causado polo prestige poderase curar, pero a causada por algúns políticos será incurable. En fin, as cousas son como son e non como desexaríamos que fosen. cando todo acaba, comeza a esperanza.

A mellor aliada da dificultade é a cobardía. ¡Arriba Galicia! ¡Estamos contigo!

:María Canosa Costas

. UMBRELA NÚMERO 2. A VIDA ESTRAGADA...

2008-01-25T13:02:00.003Z

UMBRELA NÚMERO 2

PREME NA LIGAZÓN DA DEREITA PARA VISUALIZAR UMBRELA Nº 2

AS PALABRAS DE XULIA

Ana Menduíña Pastoriza (2º B)

Foi unha noite de xuño, había lúa chea e o ceo estaba estrelado. Esa noite saímos un grupo de amigos a dar unha volta, fomos ata a praia, íamos todos entretidos falando, estábamos a pasalo ben aínda que faltaba Xulia que estaba na casa cando fóramos chamala.

Ó chegar á praia sentámonos na area, húmida polo orballo e as chuvias aínda recentes. Seguimos falando das nosas cousas e a Marta ocorreúselle ir dar unha volta cara o outro lado da praia, preto das rochas. Todos estivemos de acordo pero segundo íamos camiñando víamos unhas sombras alí nas rochas, a min facíanseme coñecidas pero xamáis podería crer o que vimos, se alguén mo contaran, creo que foi a cousa máis horrible que vin na miña vida. Alí nas rochas estaba Xulia acompañada por tres drogadictos. Todos quedamos de pedra e ela non dixo nada, agochou a cabeza e marchou, estaba como ida; tentamos retela e acompañala á casa pero díxonos que non, que nos fóramos e que non quería volver saber nada máis de nós. Nos meses seguintes tentamos axudala pero ela fuxía de nós, rexeitábanos e cada vez estaba peor, cando a víamos pola rúa case non a coñecíamos do delgada que estaba, a súa cara reflectía tristura e os seus ollos, parecían pedir axuda. Todos tentamos axudala pero conforme pasaba o tempo máis nos rexeitaba. Despois de dous anos foi ó cárcere, ó final conseguimos que o deixara e que ingresara nun centro de desintoxicación.

Estivo preto de dous anos ben, pero logo morreu a súa irmá, e a súa nai non cesou no empeño de apartala todo o posible para que non volvese caer nese mundo, máis a pesar de todos os esforzos que fixo non o conseguiu, Xulia volveu caer , e o pesadelo volveuse a repetir outra vez. Chegou un momento no que a súa nai non aguantou máis e botouna da casa, iso non foi por moito tempo, xa que non podía vela sufrir da maneira e volveuna acoller; todos sabíamos que xa non duraría moito porque case non se sostiña en pé é custáballe moito respirar. Uns días antes da súa morte ingresou no hospital, eu fun vela e díxome algunhas cousas que endexamais poderei esquecer aínda me tremen as pernas cando me lembro da súa débil voz didíndome:”Rosa, xamais dieses que os teus fillos se metan nisto, por que senón ti tamén morrerás lentamente coma eles, pero o teu dor será máis intenso porque verás como eles se destrúen sen importarlle nada de ninguén.” Despois de tres días Xulia morreu no hospital. Xa pasaron tres anos pero aínda sigo lembrando a súa cara, a cara que tiña o día en que morreu...

UMBRELA Nº 2

2008-01-25T12:50:00.007Z

PREME NA LIGAZÓN DA DEREITA PARA VER A REVISTA UMBRELA Nº 2 COMPLETA.

UMBRELA Nº 2.

Carmen Gómez Jorge 4º A

Composición propia

En 1980 nace na cidade de Vigo unha rapaza fermosa, con bo tipo, pero dunha familia pobre.

Toda ela era inocencia. Os seus pais obrigábana a traballar, e non podía estudiar, aínda que iso era o que lle gustaba.

Unha noite de verán na festa da súa vila, preparouse moito para poder conseguir a aquel mozo do que estaba namorada.

Os dous rapaces pasaron a noite bailando pero eran as tres da mañá e el propúxolle a ela ir dar unha volta polos arredores. Ela topábase moi ben con el, pero dun momento a outro el cambiou de actitude. Comezou a poñerse agresivo a e obrigala a facer cousas que ela non quería, ata que ó final violouna.

Ela quedou en estado e cando os seus pais se enteiraron botárona da casa. Aínda así quería ter o meniño, e así o fixo.

Marchou da súa casa a comezou a buscar traballo para manter o seu fillo.

Primeiro traballaba no que atopaba: limpando casas, coidando meniños,... ata que o embarazo lle impediu traballar máis. Unha noite de inverno púxose moi mala, con contraccións e moita dor.

Foi ao hospital e alí sen axuda de ningún familiar tivo o meniño.

Aos tres ou catro días saíu do hospital e voltou a buscar un novo traballo; co seu fillo ás costas.

Un día no mes de maio coñeceu no parque a un home uns dez anos maior ca ela do que se fixo moi amiga. Despois de varios meses de amigos remataron por casar.

El non gañaba moitos cartos e por iso ela decidius a buscar un traballo: coidando nenos que é o que mellor se lle daba.

REVISTA UMBRELA NÚMERO 2

2008-01-25T12:50:00.006Z

PREME NA LIGAZÓN DA DEREITA PARA VISUALIZAR A REVISTA COMPLETA.

UMBRELA NÚMERO 2.

Propiedade no rural de CHANTADA

Hai moitos anos, hacia 1950, nunha casa rural de Chantada, vivía unha familia moi coñecida polas súas riquezas. Eran un matrimonio que tiñan catro fillos. O primeiro fillo chamábase Antón e tiña vinte anos. Estudiaba nunha vila que quedaba lonxe da súa e só ía á súa casa os fins de semana.

O segundo fillo chamábase Pepe e tiña dezaseis anos. Pepe ocupábase de axudar os seus irmáns pequenos que eran xemelgos e de ir á escola da vila.

Tiñan unha casa inmensa con hórreo, palleira, forno, auga de pozo e un eirado con frutais. Destes frutais obtiñan beneficio porque vendían a froita e tamén facían pan no forno.

Un día, ás doce da noite, empezou a chover e lostregar, A casa estaba escura, só se iluminaba cando lostregaba. Os tronos facían tintinar as contras das ventás e o vento que se coaba por debaixo das portas non paraba da fungar.

Os habitantes da casa estaban durmindo menos Pepe, que se desvelou co ruído do vento. Levantouse da cama e saíu da habitación en dirección á habitación dos seus irmáns xemelgos. Polo corredor Pepe case non andaba polo medo que lle provocaba a treboada.

Os xemelgos estaban chorando porque as ventás abríronse coa forza do vento. Mentres Pepe intentaba calmalos, unha sombra asomou pola porta. Pepe abrazouse ós seus irmáns e de pronto oíuse un disparo, outro e outro. Os pais despertaron de súpeto e cando saíron do dormitorio, a sombra, que estaba no medio do corredor,disparoulles,

Os veciños, que oíran os disparos, chamaron ós xendarmes. Cando entraron na casa, estaban todos mortos menos o fillo maior, que estaba fóra da vila. Ninguén podía crer o que vían e o que oían.

Cando Antón chegou, non o podía crer. Toda a súa familia estaba morta e non sabía por que nin quen o podía ter feito.

Antón, despois de pensalo moito, decidiu vender a propiedade e desfacerse dela por completo para poder olvidarse máis rápido da terrible desgracia.

Desde entón, as familias que habitaron nesa casa non duraron dúas semanas porque dicían que a partir das doce da noite, óense os berros da familia.

umbrela nº 4-4

2008-01-25T12:50:00.001Z

umbrela nº 4-3

2008-01-25T12:49:00.004Z

umbrela nº 4 -2

2008-01-25T12:49:00.003Z

umbrela nº 4 .1

2008-01-25T12:49:00.001Z

umbrela 3 Prestige

2008-01-23T11:18:00.001Z

ENTREVISTA CO PATRÓN MAIOR DE BUEU

®¿Qué lle pareceu a acción do goberno ó intentar transladar o barco a Portugal, e de seguido pasealo pola súa?

-- Non é de recibo nin de persoas con sentido común levar primeiro o barco a 90 millas rumbo nor-noroeste, despois levalo 200 millas rumbo o sur e despois 90 rumbo oeste e poñéndolle o costado danado a mares de forza de entre 8 – 20.

®¿Que faría vostede para evitar tal catástrofe ecolóxica?

--A min dame gana de matar a algúns políticos. Eu levaría o barco a un porto onde xa estivera afectado e sacaría o petróleo.

®Cando chegou a mancha de fuel a Illa de Ons,¿Quen a descubriu?

--A pesar de estar facendo seguimento destas manchas amencemos con elas a dúas millas da costa e non fixo falta descubridores porque toda a mariñeiria se atopou con elas.

®¿O material solicitado para poder limpar foi mandado polo goberno?

--Non, só madaron capachos, pás e horquillas. Ata tivemos que limpar coa man.

®¿Hai laguen que dirixa a limpeza levada a cabo no mar?

--Non, aínda que hai coordinación, cada un fai o que pode.

®¿E nas praias?

--Nas praias os de medio ambiente e os militares.

®¿Cómo lles afecta económicamente as persoas.

--De momento a economía non se resinte.

®¿Qué lle pareceu a reacción do presidente da xunta?
--Non houbo reacción

®¿E a do goberno?

--Debería preocuparse máis e mandar medios.

®¿Isto podería provocar enfermedades na xente?

--Non o sabemos

®¿cómo se vai ver afectado o sector pesqueiro cando se queira volver introducir?

---Antes cando se falaba de productos galegos falábase de calidade e agora falase de productos galegos do Prestige. A repercusión non só vai vir polo chegada da marea negra senón tamén pola alarma social que se vai serrar.

®¿Hai unha nova mancha a poucas millas de Ons?

--Haina pero aínda está moi lonxe.

®¿Cre que farían falta máis voluntarios?
--Sí.

®¿Quen pagará o destrozo dos barcos e das planadoiras?

--Os mariñeiros, por suposto, non. Estará cuberto ao 100%.

Raquel Calviño 2º B

“ENTREVISTA A UN MARIÑEIRO AFECTADO POLA MAREA NEGRA”

1.- ¿Qué consecuencia traerá para os mariñeiros a marea negra?.

--Destrucción total.

2.- ¿O goberno fíxovos chegar alguna axuda?.

--De momento non.

3.- ¿Qué che parece o interese do presidente da xunta?.

--Cero.

4.- ¿E do goberno?.

--Igual.

5.- ¿Qué farías ti cando o barco empezou a agretarse?.

--Meteríao nun porto e bombearíalle o Fuel-Oil.

6.- ¿Cres que o goberno galego e o español están axudando?.

--Non, de momento non..

7.- ¿Cres que o gebrno fixo ben en levar o barco mar adentro?.

--Non, fixo mal.

Entrevista

Esta é unha entrevista que lle fago ó meu pai: Francisco Álvarez, profesor de administración de empresas, pero sobre todo: GALEGO.

-Ola Francisco.
-Ola.

-¿Qué opinas do afundimento do Prestige?
-Que foi o resultado da incompetencia dos políticos, por non ter controlado o tráfico de buques con mercancías perigosas, despois de tantos accidentes nos últimos anos, e no caso concreto do Prestige, pola deixadez que tiveron que nos pode levar a unha catástrofe de enormes consecuencias económicas, medioambientais e sociais.

-¿Cres que Galicia saberá sobrepórse a estas catástrofes?
-Eu penso e espero que si, pero con grandes dificultades, e aínda non están avaliados os danos. Ademais nin sequera sabemos se o peor é isto ou aínda está por vir.

-¿Ti estás afectado directamente?
-Non no meu traballo, pero todos somos afectados polas consecuencias medioambientais.

-¿Cómo cres que vivirán isto os afectados directos?
-Mal: os mariñeiros non poden pescar, e non teñen ingresos. Non saben nin o importe das axudas, nin durante canto tempo as van recibir.
Tamén son afectados todos aqueles sectores que dependen da economía do mar: como o comercio, a hostelería... e tamén sen dúbida o turismo.Pero ó final afactaranos a todos

-¿Cómo pensas que nos estamos a organizar os galegos?
-Ata o de agora a organización está á marxe da administración. É gracias ó traballo dos mariñeiros e voluntarios que o problema non fose a maiores.

-E para rematar: ¿canto pensas que tardaremos en recuperarnos deste desastre?
-Non sei, pero será cousa de varios anos.

E así ve Francisco o tema do Prestige. Eu estou de acordo con el, pero recalcaría que: O GOBERNO NON ESTÁ FACENDO NADA. E que se isto segue así, vaise vestir de loito toda Galicia, non só a costa.

Irene 2º C

"GALICIA VÍSTESE DE LOITO E DERRAMA BÁGOAS NEGRAS"

ONDE CONTAN A VERDADE

Asegúrovos que unha cousa é velo pola TV e outra estar alí. Tocalo, cheiralo ver as praias negras, ós paxaros cheos de crudo sen poder moverse; os pescadores mirando o mar,chorando."escribe nun correo unha voluntariada para a limpeza das costas galegas.

Un lazo negro presIde a web da plataforma a Burla Negra, un grupo de galegos que tratan de mostrar a súa indignación cunha páxina que segue día a día a catástrofe ecolóxica do Prestige
NUNCA MÁIS: www. noo050. org/mareanegra/nuncamáis.htm VERDES: WWW.losverdesdeandalucia.org
BURLA NEGRA:http://burlanegra. vieiros.com
TIERRA:www.tierra.org
LVIV A:www.lviva.org
EA:www .ecologistasenaccion.org
ADOSNET: www. Adosnet.com/leliadoura/prestige.asp
XUNTA:www.com.prestige.cesga.es
ADEGA: www.adegagaliza.org
MAREA NEGRA: www. psoecoruna. org/Mareanegra.htm
EL P AIS:www .elpais.es
MEDIO AMBIENTE:www. mma. es

Galicia de loito

A min paréceme que todo o que está pasando é coma un soño , un pesadelo, e penso que cando esperte todo vai volver a ser como era antes, e pásame isto porque non chego a comprender tanta ignorancia xunta
Indígname ver como todo o mundo se enteirara ó detalle do que estaba pasando menos nós, os afectados . Non sei como poden ignorarnos de tal maneira . A xente ten que escoitar a radio Portuguesa se queren estar ben informados , os gobernantes o único que fixeron foi desaparecer por completo . Negaron o evidente e permitiron que a catástrofe se fixera o dobre do que era nun principio.
Agora que todo está perdido o que me indigna é que non haxa material para tódolos voluntarios e que haxa xente recollendo petróleo desesperadamente sen seber as consecuencias que ese Fuel pode ter na súa saúde.

Marina Acuña Loira

Umbrela 2

2008-01-15T09:19:00.002Z

SOBRE O “BOTELLÓN” Umbrela 2. Ano 2003
Tania Paz (4º A).

A entrevistada chámase María Pilar Piñeiro Paz, ten 27 anos de idade, empezou a traballar aos vinte anos, aínda que a praza do seu posto de traballo non foi definitiva ata os 24 anos.
Estudiou no colexio das monxas “Virxe Milagrosa” de Bueu e máis no colexio “San Narciso” de Marín. Actualmente traballa no concello de Pontevedra como policía local, e anteriormente traballou no concello de Bueu.
-¿Que medidas se toma coas persoas menores de idade que sorprenden co botellón ou outra clase de substancias ilegais, como mariguana, cocaína, etc.?
- Respecto do “botellón”, en Pontevedra quítaselle o material, gárdase e infórmase aos pais. No referido ás substancias ilegais, detense o individuo, a substancia decomísase e faise un rexistro administrativo. Cando a cantidade da substancia pasa dun límite, decomísase o material, detense o individuo levándoo ao calabozo e máis tarde o caso pásase ao xuíz.
- ¿É moi frecuente a inxesta excesiva de alcohol ata o punto do “coma etílico”?
- Recóllense un par de mozas/os cada fin de semana.
- ¿En que zonas do concello se fai o “botellón”?
- No Campiño de Santa María, na Alameda.
- ¿Contrólanse os bares que venden alcohol a menores, e se teñen as respectivas licencias?
- Non moito, pero o que si facemos é entrar de incógnito nos bares, pubs...para saber se se lle vende alcohol a menores. Aínda que non é fácil facelo, normalmente tamén se rexistran os supermecados.
- ¿Vostede pensa que a prohibición do alcohol nas rúas vai evitar o consumo excesivo do mesmo?
- Non, para nada, se non se bebe nas rúas beberase en outros lugares como poden ser pubs privados, garaxes, casas particulares,...
- ¿Pensa que a culpa do consumo excesivo do “botellón” débese a que os pais deixan libres os seus fillos desde os 12 anos de idade ata altas horas da madrugada?
- Un pouco. Non én normal que un menor estea ata tan tarde fóra da casa bebendo e que os seus pais non se preocupen cando un día lles chega o seu fillo borracho e acompañado por un axente da policía.
- ¿Cal é a media de saídas de servicio nun fin de semana?
- Catro aproximadamente cada noite, aínda que hai días que é un total aburrimento.
- ¿A maioría son mozos e mozas?
- A maioría das veces son mozos, aínda que de vez en cando hai por medio algunha moza.

Como un exemplo do perigoso que chega a ser o seu traballo, Mª Pilar explícanos como hai pouco tempo unha parella de policías nacionais se achegaron ao Campiño de Santa María -lugar habitual de consumo do “botellón” en Pontevedra- para inspeccionar o lugar, e ao saíren do vehículo comezaron a tirarlles todo tipo de obxectos, foron apaleados e o mesmo vehículo oficial case totalmente destrozado. Os dous policías conseguiron saír da pelexa gracias a outra parella da Policía Local que pasaba polo lugar.

OPINIÓNS RECOLLIDAS NO I.E.S. “ILLA DE ONS”

Alumna de 2º: “Debe estar prohibido porque non é normal que xoves menores de idade...non está ben”.
Profesora de Lingua Estranxeira: “Estou a favor de que o prohiban, xa que hai outras formas de divertirse”
Alumna de 2º: “É un lixo”
Alumna de 3º: “É malo para a saúde e despois de abusar tanto do alcohol suceden accidentes graves que se saldan con centos de mortos cada ano. É unha pena.”

umbrela 1

2008-01-15T09:19:00.001Z

umbrela 1

2008-01-15T09:18:00.000Z

Umbrela 1

2008-01-11T10:21:00.000Z

Umbrela 1

2008-01-11T10:20:00.000Z

2007-12-13T00:00:00.000Z

ESTAMOS DE PROBAS!!!

DISCULPADE AS MOLESTIAS!!!

UMBRELA

SEMANA BRANCA 2011 (PAJARES)

Umbrela 16.Xuño 2011

A plana de Josuha.

magosto .Novembro 2009

350, MÁXIMO DE CO2 NA ATMOSFERA

Firmas apoio manifesto

QUE É UN ENDL (Equipo de Normalización e Dinamización Lingüística)?

QUE É A COORDINADORA GALEGA DE ENDL?

QUE QUEREMOS?

NAVEGANDO A VELA!!!

UMBRELA Nº 12

REVISTA UMBRELA NÚMERO 11

O Club dos Poetas Vivos

DIARIOS DE ADRIANA E JACKY

XA SAÍU UMBRELA NÚMERO 10

UMBRELA NÚMERO 9.

UMBRELA NÚMERO 9. CARTAS DE AMOR

UMBRELA NÚMERO 7. NOITE DE SAN XOAN

UMBRELA NÚMERO 5.CARTA DE AMOR

CARTA DE AMOR

UMBRELA NÚMERO 5. ERA UN AMIGO...

UMBRELA NÚMERO 5. ESTA NOITE...

UMBRELA NÚMERO 5

O CD, AS SÚAS CANCIÓNS E O PORQUÉ

COMPOÑENTES DE MÄGO DE OZ

Ano 2000 (FinisTerra)

PAXINAS WEB OFICIAIS

OUTROS MEDIOS DE COMUNICACIÓN

UMBRELA NÚMERO 5

Formas abstractas

feitas pola area na beiramar

A onda chega e apodérase

delas.

umbrela número 5.lendas e mitos de Cela

LENDAS E MITOS DE CELA (1)

LENDAS E MITOS DE CELA (2)

UMBRELA Nº 3. O PRESTIGE

REVISTA UMBRELA Nº 3.IES ILLA DE ONS.BUEU .GALIZA. ANO 2.003

UMBRELA Nº 3. O PRESTIGE

UMBRELA Nº 3. O PRESTIGE

PREME NA LIGAZÓN DA DEREITA PARA VISUALIZAR A REVISTA UMBRELA Nº 3 COMPLETA

UMBRELA NÚMERO 3

. UMBRELA NÚMERO 2. A VIDA ESTRAGADA...

UMBRELA Nº 2

Composición propia

REVISTA UMBRELA NÚMERO 2

Propiedade no rural de CHANTADA

umbrela nº 4-4

umbrela nº 4-3

umbrela nº 4 -2

umbrela nº 4 .1

umbrela 3 Prestige

Umbrela 2

umbrela 1

umbrela 1

Umbrela 1

Umbrela 1